درمان آرتروز بایگانی - فارسی طب

آرتروز ناشی از ورزش

۲۲ اسفند ۱۳۹۴

آرتروز ناشی از ورزش

 

آرتروز, ورزش و آرتروز, آرتروز در ورزشکاران

ورزش نادرست می تواند منجر به آسیب مفصلی و آرتروز شود

 

آرتروز ناشی از ورزش
ورزش کردن بدون شک به حفظ سلامت جسمی و روحی، تعادل سیستم متابولیک بدن، حفظ تناسب اندام و تقویت عضلات اصلی کمک می‌کند. با وجود این ورزش کردنی که همه متخصصان به عنوان یکی از پایه‌های حفظ سلامت توصیه می‌کنند، اگر بدرستی و متناسب با شرایط سنی و فیزیکی هر فرد صورت نگیرد، می‌تواند به سلامت ما آسیب بزند و سبب بروز آرتروز و سایر مشکلات جسمی برای ما بشود.

 

آرتروز در ورزشکاران غیرحرفه ای بیشتر است

البته این که ورزش کردن نادرست نیز می تواند آسیب رسان باشد، اتفاق عجیبی نیست، اما زمانی عجیب می شود که ورزشکاران، حتی برخی ورزشکاران حرفه ای را به جای دور نگه داشتن از آسیب های ناشی از ضعف های عضلانی، دچار آسیب های عضلانی و اسکلتی و به دنبال آن به دردهای آرتروزی مبتلا کند. البته ناگفته نماند که ورزشکاران غیرحرفه ای که پیش از کسب آمادگی های جسمی اولیه و آگاهی از تکنیک های صحیح ورزشی، اقدام به ورزش های پرکشش و پر جنب و جوش می کنند، بیشتر در معرض ساییدگی های مفاصل و به دنبال آن آرتروز زانو قرار می گیرند.

 

آرتروز چیست؟
آرتروز یا استئوآرتریت شایع ترین بیماری مفصلی است که در آن تحلیل غضروف مفصلی و درگیری استخوان زیر غضروفی، به التهاب بافت های اطراف مفصل و تخریب ساختار آن منجر می شود. آرتریت Arthritis به معنای التهاب مفصل است و آرتروز یا استئوآرتریت Osteoarthritis شایع ترین نوع آرتریت است. در استئوآرتریت یا آرتروز مشکل اصلی در غضروف مفصلی است و بعد از مدتی استخوان مفصل هم دچار آسیب می شود.

 

آرتروز Arthrosis یک کلمه یونانی به معنای مفصل است، ولی به معنای استئوآرتریت هم به کار برده میشود. در فارسی به جای کلمات استئوآرتریت و آرتروز از کلمه “ساییدگی مفصل” هم استفاده می شود.

 

ساختمان مفصل چیست؟
مفصل جایی است که دو استخوان در کنار هم قرار می گیرند.
مفصل باعث می شود قسمت های مختلف بدن نسبت به هم حرکت کنند و حرکت استخوان ها در مفصل به علت کششی است که از طریق عضلات به آنها اعمال می شود. دو انتهای استخوان ها در جایی که با هم مفصل می شوند، به وسیله پرده بافتی محکمی پوشیده شده که به آن کپسول مفصلی می گویند. در اطراف کپسول مفصلی نوارهای بافتی محکمی قرار دارند که به آنها لیگامان یا رباط می گویند و مسئول پایدار کردن مفصل هستند.

 

از علائم آرتروز، از بین رفتن غضروف مفصلی است

از بین رفتن غضروف مفصلی و ایجاد استخوان های اضافه در اطراف سطح مفصلی از علائم آرتروز است. غضروف یک بافت سخت، ولی صاف و قابل انعطاف است که روی انتهای استخوان ها، در محلی که در کنار هم قرار می گیرند را می پوشاند. مقدار کمی از یک مایع غلیظ و لزج بین دو سر استخوان ها و در درون مفصل قرار گرفته که سطح غضروف را لیز کرده و اصطکاک بین دو سطح مفصلی را کم می کند و به آن مایع سینوویال Synovial fluid یا مایع مفصلی می گویند. مایع سینوویال توسط بافت سینوویال ساخته می شود. بافت سینوویال لایه ای از سلول هاست که سطح داخلی کپسول مفصل را پوشانده است.

 

ورزش و آرتروز,آرتروز,ورزش مناسب آرتروز زانو

در آرتروز، غضروف مفصل به تدریج نازک شده و از بین می رود

 

علت آرتروز یا ساییدگی مفصل چیست؟
در طول روز و به علت فعالیت های بدنی و ورزش، مفاصل بدن به طور مرتب در معرض ضربه قرار دارند و این ضربات مرتبا آسیب هایی را به آنها بخصوص به غضروف مفصلی وارد می کنند. بدن این آسیب ها را تا جایی که می تواند ترمیم می کند. پس در طول زندگی، مفاصل بدن دائما در یک فرآیند آسیب و ترمیم قرار دارند.
گاهی اوقات شدت آسیب های وارده به مفصل در حین فعالیت بدنی و ورزش بیش از قدرت ترمیم بدن است و یا به عللی قدرت ترمیم بدن کاهش یافته و نمی تواند آسیب های معمولی را مرتبا ترمیم کند. در این موارد، غضروف مفصلی به تدریج خراب می شود و این شروع آرتروز است.

 

در ابتدا سطح غضروف ریش ریش و لایه لایه می شود. با هر آسیبی مقداری از روی غضروف برداشته می شود تا اینکه به تدریج ضخامت غضروف کم می شود. کم شدن ضخامت غضروف که در رادیولوژی به صورت کاهش فاصله مفصلی دیده می شود، از علائم اولیه شروع ساییدگی مفصل و ایجاد آرتروز است. پس می توان گفت که در آرتروز، غضروف مفصل به تدریج نازک شده و از بین می رود.

 

چه کسانی دچار آرتروز ناشی از ورزش می شوند؟
نکته مهم درباره بیماری آرتروز آن است که در کنار افزایش سن و چاقی، صدمات و آسیب های شغلی و ورزشی از مهم ترین عوامل ایجاد آرتروز محسوب می شود. باید توجه داشت استفاده از وسایل ورزشی ثابت و تجهیزات و وسایل نصب شده در پارک ها که قابلیت تنظیم براساس شرایط فیزیکی افراد مختلف را ندارد، باید بسیار محتاطانه صورت بگیرد تا از آرتروز و آسیب های مفصلی پیشگیری شود.

 

استفاده از این وسایل، بویژه درباره سالمندان، مبتلایان به پوکی استخوان و آرتروز می تواند بسیار آسیب رسان باشد. حتی بیماری های زمینه ای سالمندان در انتخاب نوع ورزش و تنظیمات تجهیزات ورزشی باید مد نظر قرار بگیرد. سالمندان و مبتلایان به پوکی استخوان باید از انجام ورزش های پربرخورد و ورزش هایی که فشار زیادی به مفصل درگیر وارد می کنند، اجتناب کنند تا دچار دردهای آرتروز نشوند.

فراموش نکنید که آسیب های وارده به مینیسک و رباط های صلیبی زانو بر اثر ورزش نادرست، معمولا مورد بی توجهی قرار گرفته و به درستی درمان نمی شود و همین مساله سبب ایجاد آرتروز زانو می شود.

 

برای مقابله با آرتروز چگونه ورزش کنیم؟
برای آرتروز درمان قطعی وجود ندارد و این شاید نا امید کننده باشد و درمان های فیزیکی و دارویی در مبتلایان به آرتروز فقط می تواند به کاهش درد، کند کردن روند تخریب مفاصل و حفظ یا بهبود حرکات مفصلی کمک کند. با این حال، در میان روش های کمک درمانی آرتروز، اثرات مثبت کاهش وزن، انجام ورزش های هوازی و آبی و نیز تمرینات مربوط به تقویت مفاصل ثابت شده است.

 

برای مقابله و جلوگیری از آرتروز علاوه بر ورزش های تقویتی عضلات بویژه عضله چهار سر و نزدیک کننده های ران، تمرینات کششی برای افزایش انعطاف پذیری عضلات پشت و کنار ران و حتی تمرینات تعادلی می تواند مفید واقع شود. پیاده روی یکی از مناسب ترین ورزش ها در مبتلایان به آرتروز زانو است، اما باید از حرکت روی سطوح شیبدار، بویژه سر پایینی پرهیز شود. همچنین استفاده از دوچرخه ثابت با ارتفاع بلند صندلی، بویژه در افراد چاق توصیه می شود.

ورزش های آبی بویژه آب گرم در بیمارانی که دارای اضافه وزن هستند یا به علت درد آرتروز نمی توانند ورزش های تقویتی عضلات زانو انجام دهند، بسیار مناسب است.

 

آرتروز, ورزش و آرتروز,پیاده روی برای آرتروز زانو

پیاده روی یکی از مناسب ترین ورزش ها در مبتلایان به آرتروز زانو است

 

تای چی، ورزش مناسب آرتروز زانو
به تازگی کاربرد ورزشی به نام تای چی در سالمندان و بویژه مبتلایان به آرتروز و پوکی استخوان، مورد توجه پزشکان و بیماران واقع شده است. این ورزش یکی از ورزش های سنتی چینی است که به مرور زمان مورد اصلاح و تغییرات جدی قرار گرفته است. اساس این ورزش شامل حرکات ریتمیک و آهسته است که باعث افزایش ریلکسیشن، بهبود قدرت و تعادل، انعطاف پذیری و اعتماد به نفس می شود.

تحقیقات اولیه نشان داده است که  تای چی در بهبود علائم بیماران بالای ۶۵ سال مبتلا به آرتروز زانو موثر است. بررسی ها نشان می دهد که تای چی یکی از روش هایی است که به اندازه روش های تقویت عضلات برای مقابله با آرتروز  مۆثر و مفید واقع می شود.

البته نباید فراموش کرد حرکات ورزشی برای هر فرد مبتلا به آرتروز باید متناسب با شرایط سنی و جسمی، بیماری های زمینه ای و شدت آرتروز تجویز شود.

آرتروز ناشی از ورزش

زندگی با درد همیشگی آرتروز

 

آرتریت مزمن, درمان آرتریت مزمن

درد مزمن به دردی گفته می شود که بیشتر از دوازده هفته طول بکشد

 

درد مزمن و طولانی مدت، دردی است که می تواند با ویژگی های منحصر به فرد خود، شیوه زندگی فرد مبتلا را تحت تاثیر قرار داده و در موارد شدیدتر، حتی اعتماد به نفس و فعالیت های روزمره او را مختل نماید. شاید باورهای نادرستی نسبت به این نوع درد داشته باشید که لازم است اصلاح شان کنید، چون درک درد مزمن آرتریت برای آنهایی که تجربه اش نکرده اند ممکن نیست.

 

برای خیلی از افرادی که آرتریت یا ورم و درد مفاصل دارند، درد مزمن یک واقعیت است. اما هنوز هم تعابیر نادرستی در مورد درد مزمن وجود دارد. آنهایی که به تازگی در حال تجربه این درد هستند، یا افرادی که کسی در خانواده یا دوستان شان این درد را دارد، واقعیت زندگی با این درد را، مخصوصا در اوایل نمی دانند.

 

تجربه، معلم بزرگی است. اساسا در مورد زندگی، دانش زیادی داریم، اما پندار نادرست و تعابیر اشتباه درباره درد مزمن می تواند مشکلاتی ایجاد کند.

در اینجا هشت نکته در مورد درد آرتریت که لازم است بدانید را می گوییم. شناخت بهتر درد مزمن به فرد مبتلا این امکان را می دهد تا به بهترین شیوه با آن کنار آمده و نیازهایش شناخته و برطرف شود.
درد مزمن به دردی گفته می شود که بیشتر از دوازده هفته طول بکشد
درد حاد و زودگذر، احساسی طبیعی است که ما را نسبت به آسیب احتمالی آگاه می کند، اما درد مزمن، خیلی متفاوت است.
درد مزمن اغلب ماه ها و یا حتی بیشتر طول می کشد. درد مزمن ممکن است پیرو یک آسیب ایجاد شود مانند کمردرد. همچنین ممکن است همراه با یک بیماری باشد، مانند آرتریت یا ورم مفاصل.
در مورد آرتریت، درد مزمن در تمام طول عمر همراه فرد است، زیرا درمان قطعی برای آن وجود ندارد. معالجه مناسب آرتریت، برای کنترل بیماری ضروری است.
حتی درد مزمن هم متغیر است
شدت درد مزمن می تواند هر روز با روز دیگر فرق کند و یا حتی در طول یک روز، متغیر و متفاوت باشد.
این تصور اشتباه وجود دارد که افراد با درد مزمن، علائم شان را بزرگنمایی می کنند تا از انجام کارها و پذیرفتن مسئولیت شانه خالی کنند. این پندار غلط ناشی از داشتن اطلاعات ناقص در مورد عواملی است که درد را تحت تاثیر قرار می دهند

 

درک این موضوع برای اعضای خانواده بیمار سخت است که چطور می شود با درد شدیدی از خواب بیدار شود و به طور عجیب و غیرمنتظره ای این درد تغییر کند.
هر زمانی از روز که این درد به سراغ تان می آید مجبورید بتوانید آن را بپذیرید و با آن بسازید.

در مجموع این که درد مزمن متغیر و پیش بینی نشده است.
افرادی که با درد مزمن زندگی می کنند، برای داشتن زندگی عادی تلاش می کنند

افراد مبتلا به آرتریت سعی می کنند روی کارهایی که توان انجام شان را دارند تمرکز کنند و در فعالیت های معمولی شرکت کنند، بدون این که اجازه دهند درد مزمن شان مزاحمت و اختلالی ایجاد کند.
عادی بودن، همیشه هدف آنهاست. دوستان و خانواده می توانند به آسان کردن این هدف کمک کنند، کافیست بپرسند که چه کمکی از دست شان برمی آید. اطرافیان باید خودشان را وارد این موقعیت کنند، نه این که دور باشند و صرفا نظاره گر.
گاهی درد مزمن مختل کننده زندگی می شود
اشتباه است که فکر کنیم با تلاش برای عادی زندگی کردن، این درد به سراغ مان نمی آید. اما این که چه زمان هایی این درد، مزاحم زندگی روزمره یا برنامه ها می شود، بستگی به شدت بیماری اصلی دارد. مهم است که درک کنیم که این درد گاهی خواهد آمد.
وقتی درد مزمن ظاهر شد، سعی کنید راحت آن را بپذیرید و احساس گناه نکنید. اگر مجبور شدید برنامه ای را حذف کنید تا در اسرع وقت جبرانش نمایید. به عبارتی دیگر نگذارید اختلال ایجاد شده، زیاد جولان دهد و مضطرب تان کند.
زندگی با درد مزمن می تواند خودباوری فرد را ویران کند
درد مزمن می تواند فرد را از گذشته اش بدزدد. بدیهی است که افراد مبتلا به درد شدیدتر، بیشتر تحت تاثیر هستند. آرتریت، محدودیت های جسمی در بر دارد و ممکن است فرد را وادار به فعالیت کمتر کرده و منجر به ناتوانی شود.
پذیرفتن و باور این تغییرات دشوار بوده و روی اعتمادبنفس فرد تاثیر می گذارد. متعاقبا می تواند موجب تغییرات خلق و خو و حتی افسردگی او شود.
درد مزمن روی خواب هم تاثیر می گذارد
درد مزمن می تواند روی عادات خواب هم اثر گذاشته و اگر اختلال خواب تبدیل به مشکلی همیشگی شود، می تواند روی تفکر و احساس فرد نیز اثر بگذارد. درد مزمن، روی میزان انرژی، نگرش به زندگی و روی همه چیز اثر دارد! این درد تبدیل به فرسودگی گسترده ای می شود که تزلزل ناپذیر است.
مبتلایان به دردمزمن، تظاهر نمی کنند، تنبل هم نیستند
تعجب می کنم از این که برخی افراد می گویند اشخاص مبتلا به آرتریت مزمن، تظاهر به بیماری می کنند یا تنبل هستند. این تصور اشتباه وجود دارد که افراد با درد مزمن، علائم شان را بزرگنمایی می کنند تا از انجام کارها و پذیرفتن مسئولیت شانه خالی کنند.
این پندار غلط ناشی از داشتن اطلاعات ناقص در مورد متغیر بودن درد و عواملی است که میزان درد را تحت تاثیر قرار می دهند.
درمان غیر موثر، استرس، استراحت کم و یا فعالیت بیش از حد، چند نمونه از مواردی هستند که می توانند میزان درد را افزایش دهند.
درد مزمن برای کسانی که درگیرش نیستند قابل درک نیست
درد مزمن مثل درد انگشت ضربه خورده و یا بریده شده نیست. شبیه پادرد ناشی از ایستادن در صف های طولانی یا شبیه زانودرد ناشی از ضرب دیدگی هم نیست، کاملا متفاوت است و تا زمانی که کسی این درد را نداشته باشد، نمی داند چگونه دردی است، این را همیشه یادتان باشد!

زندگی با درد همیشگی آرتروز