جراحی بایگانی - فارسی طب

آیا خال را باید جراحی کرد

 

دستکاری کردن خال

تماس با نور آفتاب در ایجاد این نوع خال‌ها نقش اساسی دارد

 

از آن خال هندوی معروف یار حافظ که شاعران زیادی را به خود مشغول داشته، زمان زیادی می‌گذرد. حالاشاعران شیرین گفتار شوخ طبعی هم پیدا شده‌اند که سفارش می‌کنند «خال یار» را به تیغ «تیمار» بسپارید. خال‌هایی که آن‌طور که «ظهیری» متخصص پوست و مو می‌گوید انواعی دارد. او «خال» را این‌طور تعریف می‌کند: «سلول‌هایی در بدن به نام ملانوسیت‌ وجود دارد که منشأ جنینی دارند، اگر این سلول‌ها تکثیر شوند وتوده‌ای ایجاد کنند خال ایجاد می‌شود.» به گفته او خال‌ها انواع متعددی دارند که اگر متصل به لایه بازال(تحتانی‌ترین لایه سلولی)، لایه‌ای که بین اپیدرم و درم قرار دارد باشند به آنها خال «جانکشنال» می‌گویند.»
تماس با نور آفتاب در ایجاد این نوع خال‌ها نقش اساسی دارد. همچنین جانکشنال‌ها در کودکان و نوجوانان ظاهر می‌شود. او یک هشدار هم می‌دهد: «خال جانکشنال اگر بعد از ۳۰سالگی ایجاد شود باید به بدخیمی شک کرد.»

به گفته ظهیری این خال‌ها را بیشتر در کف دست و پا و ناحیه تناسلی مشاهده می‌کنید. ظهیری درباره خال اسپایلوس نوعی خال نرم و صاف هم می‌گوید: «این خال یک ضایعه مدور و مسطح به رنگ قهوه‌ای کمرنگ است که داخل آن نقاط تیره، قهوه‌ای تیره یا سیاه دیده می‌شود.» او «اسپایلوس» را یک خال «خوش خیم» می‌داند. او محل ظهور خال دیگری به نام «خال آبی» را اسکایپ (پوست جمجه) و باسن می‌داند و می‌گوید: «در هنگام مهاجرت ملانوسیت‌ها تعدادی از آنها در ناحیه عمقی پوست بدن یعنی در درم یا هایپودرم باقی مانده و خال آبی را ایجاد می‌کند.»

به گفته ظهیری خال spitz nevus نیز بیشتر در اطفال دیده می‌شود: «شایع‌ترین محل در ساق پا و صورت است. پر عروق بوده و به صورت برجستگی‌های قرمزرنگ دیده می‌شود.»

او در توصیف خال دیگری به نام halo nevus هم می‌گوید: اطراف این خال یک هاله دبیک مانته یا بی‌رنگ ایجاد می‌شود. گاه ممکن است این هاله اطراف ملانو هم دیده شود. او تأکید می‌کند در این موقعیت باید به ویژگی خال مرکزی توجه کرد. ظهیری به نوع خوش خیم این خال اشاره می‌کند و می‌گوید: «بتدریج پسروی می‌کند واز بین می‌رود.» او خال‌های ذکر شده در بالا را خال‌های تیپیکال معرفی می‌کند و می‌گوید: «این خال‌ها نیازی به برداشته شدن ندارند مگر قطر بالای ۶ میلی متر داشته باشند.»ظهیری بحث را به سمت خال‌های «آتیپیکال» می‌برد و آنها را خال‌هایی غیرقرینه، دارای حاشیه نامنظم و رنگی غیر یکنواخت توصیف می‌کند: «علاوه بر خال‌هایی با قطر بیشتر از ۶ میلیمتر این خال‌ها هم باید برداشته شوند.» به توصیه دکتر ظهیری این خال‌ها باید به صورت دوره‌ای معاینه شوند، از ضایعات عکس تهیه شود تا پزشک معالج در معاینات بعدی متوجه تغییرات آنها شود. چون ممکن است در این خال‌ها تغییراتی پیدا کرده و به ملانوم بدخیم تبدیل شود.»

او در پاسخ به این سؤال که «ملانوم بدخیم» چیست می‌گوید: «ریزفاکتور ملانوم بدخیم، پوست روشن و سابقه آفتاب سوختگی است که به طور طبیعی بین تماس دوره‌ای شدید با آفتاب نسبت به تماس مزمن و خفیف با ملانوم بدخیم ارتباط بیشتری وجود دارد. همچنین سابقه خانوادگی یا شخصی ملانوم؛ ابتلا به خال آتیپیک در فرد و خال مادرزادی از دیگر ریزفاکتور‌های ملانوم بدخیم است.» به گفته این پزشک این خال‌ها معمولاً علامتی ندارند اما گاهی ممکن است با خارش، خونریزی ودرد همراه باشند.

ظهیری درباره خالی که بعد از برداشته شدن دوباره برمی‌گردد تأکید می‌کند که حتماً باید بیوپسی شده و از نظر پاتولوژی بررسی شود. او در پاسخ به این سؤال که چه افرادی مستعد برگشت دوباره خال هستند می‌گوید: «کسانی که سابقه ژنتیکی و خانوادگی ملانوم بدخیمی خال دارند.» در کسانی هم که سابقه خانوادگی خال‌های متعدد دارند یا دربدن خودشان خال‌های متعددی وجود دارد.

 

روشهای برداشتن خال

تماس با نور آفتاب در ایجاد این نوع خال‌ها نقش اساسی دارد

 

چه خال‌هایی را برداریم؟
به گفته ظهیری خال‌هایی که در اصطکاک و تحرک مداوم هستند بهتر است برداشته شوند البته نه از نظر ریسک بدخیمی بلکه ممکن است این خال ها زخمی شده ومشکلات متعددی را به وجود بیاورند.

کک مک خال نیست و ایجاد خال تکثیر سلولی زیاد است اما در کک مک سلول ها تکثیر نمی‌شوند فقط تولید ملانین زیاد می‌شود. کک مک درمان قطعی ندارد فقط می توان از بروز و تیره رنگ شدن ضایعات جلوگیری کرد.

به گفته او برای برداشتن خال‌ها روش‌های متعددی وجود دارد که از جمله می‌توان برش و برداشتن و بخیه خال مورد نظر، دستگاه آر اف جراحی که نیازی به برش و برداشتن ندارد و… اشاره کرد. همچنین ظهیری روش تراشیدن خال را توصیه نمی‌کند و می‌گوید: «برداشتن خال منجر به ملانوم بدخیم نمی‌شود مگر خال‌هایی که احتمال بدخیمی داشته باشند. بنابراین قبل از برداشتن خال باید آزمایش و معاینات لازم درباره خال انجام گیرد.» او همچنین توصیه می‌کند: «خال‌هایی برداشته شود که احتمال بدخیم شدن دارند یا از لحاظ زیبایی و عملکرد برای بیمار مشکل ایجاد می‌کنند.» به گفته این متخصص با دست زدن و دستکاری کردن خال معمولاً خال بدخیم نمی‌شود اما توصیه می‌شود

آیا خال را باید جراحی کرد

عوارض پرتو درمانی و جراحی سرطان سینه

 

سرطان سینه, جراحی سرطان سینه, پرتودرمانی برای درمان سرطان سینه

پس از عمل جراحی و پرتو درمانی معمولا خانم ها دچار افسردگی و اضطراب میشوند

 

۸ عارضه جراحی سرطان سینه و پرتودرمانی
امروزه سرطان سینه، یکی از شایع ترین انواع سرطان هایی است که در خانم ها بروز می کند و آمار مبتلایان به آن هر ساله بیشتر می شود. از جمله شایع ترین روش های درمانی که برای سرطان پستان به کار می رود، روش جراحی و روش پرتودرمانی (اشعه درمانی یا رادیوتراپی) می باشد. اگر چه استفاده از این دو روش کمک زیادی به درمان و یا توقف این نوع سرطان در بسیاری از خانم ها می کند، ولی نمی توان از عوارض آنها هم چشم پوشی کرد. اگر چه این عوارض در همه بیماران به یک شکل بروز نمی کند و از فردی به فرد دیگر متغیر است.

پزشکان موظف هستند که عوارض این روش ها را برای بیماران خود بازگو کنند تا بیماران عزیز با آگاهی کامل به سراغ این روش ها بروند و سطح انتظارات خود را از روش های درمانی نام برده معقول سازند. شایع ترین عوارض روش های پرتو درمانی و جراحی که برای درمان سرطان سینه به کار می روند، شامل موارد زیر می باشد :

 

۱- ورم بازوها
بسیاری از خانم هایی که تحت عمل جراحی سرطان سینه قرار می گیرند، معمولا از درد و ورم در ناحیه بازوهای خود (بافت لنفاوی زیر بغل) که در مجاورت و نزدیکی بافت سینه ها قرار دارند، شکایت می کنند. افزایش حرکت بازوها  بعد از عمل جراحی و البته با صلاحدید پزشک، کمک بسیاری به تسکین درد در این ناحیه خواهد کرد. ماساژ دادن این قسمت هم می تواند بسیار کمک کننده و آرام بخش باشد.

 

۲- ورم و درد در ناحیه سینه
پس از پرتو درمانی، ناحیه سینه به لمس حساس می شود و با کوچک ترین اشاره ای درد می گیرد. بروز ورم هم در این ناحیه امری اجتناب ناپذیر است. هنگامی که دوره پرتودرمانی پایان می یابد، این علایم هم در فرد رو به کاهش می گذارد. خانم هایی که برای درمان سرطان سینه هم تحت پرتو درمانی و هم عمل جراحی قرار می گیرند، نسبت به خانم هایی فقط جراحی می کنند، بیشتر دچار درد سینه می شوند. معمولا برای کاهش درد در ناحیه قفسه سینه، پزشک متخصص داروهایی را تجویز می کند که بیمار با مصرف آنها درد کمتری را احساس خواهد کرد.
۳- اضطراب و افسردگی
بروز احساساتی مانند اضطراب و افسردگی پس از عمل جراحی و پرتو درمانی سرطان سینه بسیار طبیعی است و حتی ممکن است این حس تا یک سال پس از آن هم ادامه داشته باشد. شاید احساس اضطراب و افسردگی به این دلیل باشد که پزشکان احتمال بازگشت تومورهای سرطانی به بافت سینه را تا مدت ها پس از روش های درمانی می دهند و این دسته از بیماران در حالتی از ترس و امید قرار می گیرند و نمی توانند به بهبودی کامل خود، حتی مدت ها پس از درمان مطمئن باشند.

 

بنابراین به این دسته از بیماران اکیدا توصیه می شود که اطلاعات کاملی را از پزشک خود کسب کنند و یا با خواندن مطالب علمی در مجلات و سایت های معتبر به افزایش آگاهی های خود در این زمینه کمک کنند. همچنین اطلاعاتی را درباره افزایش احتمالی سطح سلامتی بدن و کاهش احتمال بازگشت سرطان کسب کنند. اگر اضطراب و افسردگی بیمار درمان نشود و بدتر شود، ممکن است پزشک اقدام به تجویز دارو برای غلبه بر این مشکلات کند.

 

۴- خستگی
بیماران معمولا پس از انجام پرتودرمانی بسیار احساس خستگی می کنند. اگرچه احتمالاتی برای این خستگی ذکر شده است (مثل از بین رفتن بسیاری از سلول های سالم به همراه سلول های سرطانی)، اما علت قطعی آن هنوز مشخص نشده است.

 

جراحی سرطان سینه,سرطان سینه, پرتودرمانی برای درمان سرطان سینه

پس از پرتودرمانی در سرطان سینه ممکن است که مشکلات قلبی برای بیماران ایجاد شود

 

۵- آسیب عصبی
یکی از عوارض احتمالی پرتو درمانی و جراحی در سرطان سینه، بروز آسیب های عصبی در این ناحیه می باشد. ممکن است طی جراحی و پرتو درمانی، بازوهای فرد و یا قسمت های زیر بغل بیمار در اثر آسیب های عصبی، بی حس و کرخت شود و فرد مبتلا نتواند به راحتی آن  قسمت ها را حرکت دهد. خوشبختانه این عارضه با پیشرفت تجهیزات پزشکی و علم متخصصین مربوطه، روز به روز کمتر می شود. لازم به ذکر است که تخصص و مهارت پزشک متخصص هم نقش مهمی را در این حیطه ایفا می کند. بنابراین به بیماران توصیه می شود که در انتخاب پزشک متخصص خود دقت لازم را داشته باشند و فردی متخصص و با تجربه را انتخاب کنند تا در طی روند درمان دچار مشکل نشوند.

 

۶- مشکلات قلبی
پس از پرتودرمانی ممکن است که مشکلات قلبی برای بیماران ایجاد شود. ضربان قلب آنها نامنظم شود و یا حتی ممکن است برخی افراد دچار حملات قلبی شوند. بنابراین اگر بیماران دچار این دسته از مشکلات شدند، حتما باید پزشک خود را مطلع کنند تا تمهیدات لازم برای غلبه بر آن انجام گیرد.

 

۷- واکنش های پوستی
گاهی اوقات پس از پرتودرمانی، واکنش های پوستی در بیماران به صورت آفتاب سوختگی بروز پیدا می کند. علایمی چون خارش و سوزش های پوستی نیز در بیماران شایع می باشد.

 

۸- ناراحتی های تنفسی
بروز تنگی نفس و سرفه های خشک از جمله مشکلات خفیف تنفسی در این بیماران می باشد. مشکلاتی از جمله آمبولی ریوی (بروز لخته خون در ریه ها) از جمله مشکلات جدی تنفسی می باشد که علایمی مانند تورم، قرمزی و احساس گرم شدن در پاها را ایجاد می کند.

 

نکته
بیمارانی که تحت پرتو درمانی قرار می گیرند باید توجه داشته باشند که رعایت رژیم غذایی و انجام ورزش، البته با نظر پزشک به پیشرفت روند بهبودی آنها کمک می کند. عدم مصرف سیگار و الکل نیز از جمله کارهایی است که برای کند شدن روند بیماری توصیه می شود.

عوارض پرتو درمانی و جراحی سرطان سینه