آرتروز بایگانی - فارسی طب

چه ورزش‌هایی برای آرتروز مناسبند

 

ورزش های مناسب آرتروز, ورزش آرتروز,آرتروز گردن

شنا، ژیمناستیک آبی و یوگا از ورزشهای مناسب برای آرتروز هستند

 

چه ورزش‌هایی برای آرتروز مناسبند؟
ورزش دشمن آرتروز نیست، حتی بر عکس انجام ورزش برای آرتروز بسیار مناسب است، زیرا مفاصل را به حرکت در می‌آورد. تنها باید بدانیم چه ورزش‌هایی انجام بدهیم. در این مطلب به معرفی ورزش‌هایی که برای آرتروز مناسب هستند پرداخته است.

 

آیا ورزش آرتروز را تشدید می‌کند؟
در تمام طول زندگی، انجام ورزش باعث بالا رفتن بهداشت زندگی و سلامت می‌شود. ورزش از پوکی استخوان جلوگیری می‌کند. با این وجود، انجام ورزش ممکن است باعث پیدایش بعضی از بیماری‌ها از جمله آرتروز شود، استفاده بیش از حد از مفاصل ممکن است به آنها شوک و فشار وارد کند. بنابراین باید ببینیم ورزش‌های مختلف چه ارتباطی با آرتروز دارند.

 

چه ورزش‌هایی ممکن است باعث ایجاد آرتروز شوند؟
ورزش‌هایی که انجام بیش از حد آنها ممکن است، باعث آرتروز شود عبارتند از: ورزش‌های گروهی همراه با توپ مانند فوتبال، هندبال، راگبی و بسکتبال و همچنین رشته‌هایی مانند اسکی، تنیس، اسکواش، دوومیدانی، جودو، کاراته و وزنه‌برداری البته نباید فراموش کرد که انجام متعادل این ورزش‌ها فوایدی به همراه دارد. آرتروز نباید در هیچ شرایطی باعث شود که ورزش نکنیم. تنها باید بدانیم که کدام ورزش مناسب‌تر است و آن را انتخاب کنیم، شدت آن را متعادل کنیم و میزان و زمان ورزش را با توانایی خود منطبق سازیم.

 

ورزش برای آرتروز لازم است، زیرا مفاصل را به حرکت در می‌آورد و ماهیچه‌ها و تاندون‌هایی را که مفاصل را در بر گرفته‌اند ورزش می‌دهد. ورزش برای ساختار غضروف‌ها مفید است. طبق مطالعات محققان سوئدی انجام مداوم ورزش متعادل باعث بالا رفتن کیفیت غضروف‌های زانو می‌شود. بنابراین باید به پیاده روی ادامه دهیم و مفاصل را ورزش دهیم.

 

ورزش های مناسب برای آرتروز

افراد مبتلا به آرتروز باید ورزشی را انتخاب کنند که زیاد به مفاصل فشار نمی‌آورد، مانند پیاده روی، شنا، ژیمناستیک آبی، یوگا و بهتر است از انجام ورزش‌هایی همچون تنیس، پیاده روی سریع و اسکی خودداری کرد، همچنین انجام تایچی چوان برای کاهش درد های آرتروز بسیار توصیه شده است. محققان کلولند اوهایو به این نتیجه‌ رسیدند که افرادی که از آرتروز مزمن رنج می‌رند با انجام ۱۰ هفته‌ تایچی چوان ، احساس درد کمتری خواهند داشت.

 

پاتریشیا آدلر، مدیر این تحقیقات می‌گوید: حرکات این هنر رزمی چینی به کاهش دردهای آرتروز کمک می‌کند و گردش خون در بافت‌ها را آسان‌تر می‌کند. همچنین تایچی چوان ماهیچه‌ها و تاندون‌های اطراف مفاصل را قدرتمند می‌کند.

 

ورزش های مناسب آرتروز, ورزش آرتروز,ورزش های مناسب آرتروز زانو

از ورزشهای مناسب آرتروز زانو، پیاده روی بر روی زمین صاف و شنا است

 

وزن زیاد آرتروز را تشدید می کند
اگر افزایش وزن دارید بهتر است وزن کم کنید. وزن زیاد فشار بر روی غضروف‌ها را افزایش می‌دهد و آرتروز را تشدید می‌کند. به علاوه تحقیقات نشان داده‌اند که کم کردن وزن باعث کاهش دردهای آرتزوز می‌شود. اگر سه بار در هفته‌ به مدت یک ساعت ورزش کنید، احساس درد باز هم کمتر خواهد شد.

 

چه ورزش‌هایی برای چه مفاصلی مناسب هستند؟
زانو:
ورزش‌هایی که نباید انجام شود: فوتبال، شمشیربازی، راگبی، ورزش‌های مبارزه‌ای ، تنیس
ورزش‌های مناسب آرتروز زانو: پیاده روی بر روی زمین صاف، شنا
مفصل ران:
ورزش‌هایی که نباید انجام شوند: ورزش‌های با توپ، اسب سواری، پرش، ورزش‌های مبارزه‌ای
ورزش‌های مناسب آرتروز ران : پیاده روی، شنا، دوچرخه‌سواری، غواصی، قایقرانی
معضل کمر:
ورزش هایی که نباید انجام داد: دوچرخه‌سواری، اسب سواری، پرش، ورزش مبارزه‌ای، گلف، تنیس.
ورزش‌های مناسب آرتزوز کمر: پیاده روی، شنا

 

شانه:
ورزش‌هایی که نباید انجام داد: ورزش‌های با راکت، ورزش‌های مبارزه‌ای، تیراندازی، گلف، قایقرانی
ورزش‌های مناسب آرتزوز شانه: پیاده روی ، شنا، دوچرخه‌سواری و غواصی
آرنج:
ورزش‌هایی که نباید انجام داد: ورزش‌های با راکت، ورزش‌های مبارزه‌ای، پرتاب نیزه ، تیراندازی
ورزش‌های مناسب آرتزوز آرنج : تمام ورزش‌های دیگر
مفصل دست:
ورزشهایی که نباید انجام داد: ورزش‌های با راکت، بوکس، کاراته، اسب سواری.
ورزش‌های مناسب آرتروز دست: همه ورزش‌های دیگری که زیاد به دست فشار نمی آورند.

چه ورزش‌هایی برای آرتروز مناسبند

آرتروز ناشی از ورزش

۲۲ اسفند ۱۳۹۴

آرتروز ناشی از ورزش

 

آرتروز, ورزش و آرتروز, آرتروز در ورزشکاران

ورزش نادرست می تواند منجر به آسیب مفصلی و آرتروز شود

 

آرتروز ناشی از ورزش
ورزش کردن بدون شک به حفظ سلامت جسمی و روحی، تعادل سیستم متابولیک بدن، حفظ تناسب اندام و تقویت عضلات اصلی کمک می‌کند. با وجود این ورزش کردنی که همه متخصصان به عنوان یکی از پایه‌های حفظ سلامت توصیه می‌کنند، اگر بدرستی و متناسب با شرایط سنی و فیزیکی هر فرد صورت نگیرد، می‌تواند به سلامت ما آسیب بزند و سبب بروز آرتروز و سایر مشکلات جسمی برای ما بشود.

 

آرتروز در ورزشکاران غیرحرفه ای بیشتر است

البته این که ورزش کردن نادرست نیز می تواند آسیب رسان باشد، اتفاق عجیبی نیست، اما زمانی عجیب می شود که ورزشکاران، حتی برخی ورزشکاران حرفه ای را به جای دور نگه داشتن از آسیب های ناشی از ضعف های عضلانی، دچار آسیب های عضلانی و اسکلتی و به دنبال آن به دردهای آرتروزی مبتلا کند. البته ناگفته نماند که ورزشکاران غیرحرفه ای که پیش از کسب آمادگی های جسمی اولیه و آگاهی از تکنیک های صحیح ورزشی، اقدام به ورزش های پرکشش و پر جنب و جوش می کنند، بیشتر در معرض ساییدگی های مفاصل و به دنبال آن آرتروز زانو قرار می گیرند.

 

آرتروز چیست؟
آرتروز یا استئوآرتریت شایع ترین بیماری مفصلی است که در آن تحلیل غضروف مفصلی و درگیری استخوان زیر غضروفی، به التهاب بافت های اطراف مفصل و تخریب ساختار آن منجر می شود. آرتریت Arthritis به معنای التهاب مفصل است و آرتروز یا استئوآرتریت Osteoarthritis شایع ترین نوع آرتریت است. در استئوآرتریت یا آرتروز مشکل اصلی در غضروف مفصلی است و بعد از مدتی استخوان مفصل هم دچار آسیب می شود.

 

آرتروز Arthrosis یک کلمه یونانی به معنای مفصل است، ولی به معنای استئوآرتریت هم به کار برده میشود. در فارسی به جای کلمات استئوآرتریت و آرتروز از کلمه “ساییدگی مفصل” هم استفاده می شود.

 

ساختمان مفصل چیست؟
مفصل جایی است که دو استخوان در کنار هم قرار می گیرند.
مفصل باعث می شود قسمت های مختلف بدن نسبت به هم حرکت کنند و حرکت استخوان ها در مفصل به علت کششی است که از طریق عضلات به آنها اعمال می شود. دو انتهای استخوان ها در جایی که با هم مفصل می شوند، به وسیله پرده بافتی محکمی پوشیده شده که به آن کپسول مفصلی می گویند. در اطراف کپسول مفصلی نوارهای بافتی محکمی قرار دارند که به آنها لیگامان یا رباط می گویند و مسئول پایدار کردن مفصل هستند.

 

از علائم آرتروز، از بین رفتن غضروف مفصلی است

از بین رفتن غضروف مفصلی و ایجاد استخوان های اضافه در اطراف سطح مفصلی از علائم آرتروز است. غضروف یک بافت سخت، ولی صاف و قابل انعطاف است که روی انتهای استخوان ها، در محلی که در کنار هم قرار می گیرند را می پوشاند. مقدار کمی از یک مایع غلیظ و لزج بین دو سر استخوان ها و در درون مفصل قرار گرفته که سطح غضروف را لیز کرده و اصطکاک بین دو سطح مفصلی را کم می کند و به آن مایع سینوویال Synovial fluid یا مایع مفصلی می گویند. مایع سینوویال توسط بافت سینوویال ساخته می شود. بافت سینوویال لایه ای از سلول هاست که سطح داخلی کپسول مفصل را پوشانده است.

 

ورزش و آرتروز,آرتروز,ورزش مناسب آرتروز زانو

در آرتروز، غضروف مفصل به تدریج نازک شده و از بین می رود

 

علت آرتروز یا ساییدگی مفصل چیست؟
در طول روز و به علت فعالیت های بدنی و ورزش، مفاصل بدن به طور مرتب در معرض ضربه قرار دارند و این ضربات مرتبا آسیب هایی را به آنها بخصوص به غضروف مفصلی وارد می کنند. بدن این آسیب ها را تا جایی که می تواند ترمیم می کند. پس در طول زندگی، مفاصل بدن دائما در یک فرآیند آسیب و ترمیم قرار دارند.
گاهی اوقات شدت آسیب های وارده به مفصل در حین فعالیت بدنی و ورزش بیش از قدرت ترمیم بدن است و یا به عللی قدرت ترمیم بدن کاهش یافته و نمی تواند آسیب های معمولی را مرتبا ترمیم کند. در این موارد، غضروف مفصلی به تدریج خراب می شود و این شروع آرتروز است.

 

در ابتدا سطح غضروف ریش ریش و لایه لایه می شود. با هر آسیبی مقداری از روی غضروف برداشته می شود تا اینکه به تدریج ضخامت غضروف کم می شود. کم شدن ضخامت غضروف که در رادیولوژی به صورت کاهش فاصله مفصلی دیده می شود، از علائم اولیه شروع ساییدگی مفصل و ایجاد آرتروز است. پس می توان گفت که در آرتروز، غضروف مفصل به تدریج نازک شده و از بین می رود.

 

چه کسانی دچار آرتروز ناشی از ورزش می شوند؟
نکته مهم درباره بیماری آرتروز آن است که در کنار افزایش سن و چاقی، صدمات و آسیب های شغلی و ورزشی از مهم ترین عوامل ایجاد آرتروز محسوب می شود. باید توجه داشت استفاده از وسایل ورزشی ثابت و تجهیزات و وسایل نصب شده در پارک ها که قابلیت تنظیم براساس شرایط فیزیکی افراد مختلف را ندارد، باید بسیار محتاطانه صورت بگیرد تا از آرتروز و آسیب های مفصلی پیشگیری شود.

 

استفاده از این وسایل، بویژه درباره سالمندان، مبتلایان به پوکی استخوان و آرتروز می تواند بسیار آسیب رسان باشد. حتی بیماری های زمینه ای سالمندان در انتخاب نوع ورزش و تنظیمات تجهیزات ورزشی باید مد نظر قرار بگیرد. سالمندان و مبتلایان به پوکی استخوان باید از انجام ورزش های پربرخورد و ورزش هایی که فشار زیادی به مفصل درگیر وارد می کنند، اجتناب کنند تا دچار دردهای آرتروز نشوند.

فراموش نکنید که آسیب های وارده به مینیسک و رباط های صلیبی زانو بر اثر ورزش نادرست، معمولا مورد بی توجهی قرار گرفته و به درستی درمان نمی شود و همین مساله سبب ایجاد آرتروز زانو می شود.

 

برای مقابله با آرتروز چگونه ورزش کنیم؟
برای آرتروز درمان قطعی وجود ندارد و این شاید نا امید کننده باشد و درمان های فیزیکی و دارویی در مبتلایان به آرتروز فقط می تواند به کاهش درد، کند کردن روند تخریب مفاصل و حفظ یا بهبود حرکات مفصلی کمک کند. با این حال، در میان روش های کمک درمانی آرتروز، اثرات مثبت کاهش وزن، انجام ورزش های هوازی و آبی و نیز تمرینات مربوط به تقویت مفاصل ثابت شده است.

 

برای مقابله و جلوگیری از آرتروز علاوه بر ورزش های تقویتی عضلات بویژه عضله چهار سر و نزدیک کننده های ران، تمرینات کششی برای افزایش انعطاف پذیری عضلات پشت و کنار ران و حتی تمرینات تعادلی می تواند مفید واقع شود. پیاده روی یکی از مناسب ترین ورزش ها در مبتلایان به آرتروز زانو است، اما باید از حرکت روی سطوح شیبدار، بویژه سر پایینی پرهیز شود. همچنین استفاده از دوچرخه ثابت با ارتفاع بلند صندلی، بویژه در افراد چاق توصیه می شود.

ورزش های آبی بویژه آب گرم در بیمارانی که دارای اضافه وزن هستند یا به علت درد آرتروز نمی توانند ورزش های تقویتی عضلات زانو انجام دهند، بسیار مناسب است.

 

آرتروز, ورزش و آرتروز,پیاده روی برای آرتروز زانو

پیاده روی یکی از مناسب ترین ورزش ها در مبتلایان به آرتروز زانو است

 

تای چی، ورزش مناسب آرتروز زانو
به تازگی کاربرد ورزشی به نام تای چی در سالمندان و بویژه مبتلایان به آرتروز و پوکی استخوان، مورد توجه پزشکان و بیماران واقع شده است. این ورزش یکی از ورزش های سنتی چینی است که به مرور زمان مورد اصلاح و تغییرات جدی قرار گرفته است. اساس این ورزش شامل حرکات ریتمیک و آهسته است که باعث افزایش ریلکسیشن، بهبود قدرت و تعادل، انعطاف پذیری و اعتماد به نفس می شود.

تحقیقات اولیه نشان داده است که  تای چی در بهبود علائم بیماران بالای ۶۵ سال مبتلا به آرتروز زانو موثر است. بررسی ها نشان می دهد که تای چی یکی از روش هایی است که به اندازه روش های تقویت عضلات برای مقابله با آرتروز  مۆثر و مفید واقع می شود.

البته نباید فراموش کرد حرکات ورزشی برای هر فرد مبتلا به آرتروز باید متناسب با شرایط سنی و جسمی، بیماری های زمینه ای و شدت آرتروز تجویز شود.

آرتروز ناشی از ورزش

زندگی با درد همیشگی آرتروز

 

آرتریت مزمن, درمان آرتریت مزمن

درد مزمن به دردی گفته می شود که بیشتر از دوازده هفته طول بکشد

 

درد مزمن و طولانی مدت، دردی است که می تواند با ویژگی های منحصر به فرد خود، شیوه زندگی فرد مبتلا را تحت تاثیر قرار داده و در موارد شدیدتر، حتی اعتماد به نفس و فعالیت های روزمره او را مختل نماید. شاید باورهای نادرستی نسبت به این نوع درد داشته باشید که لازم است اصلاح شان کنید، چون درک درد مزمن آرتریت برای آنهایی که تجربه اش نکرده اند ممکن نیست.

 

برای خیلی از افرادی که آرتریت یا ورم و درد مفاصل دارند، درد مزمن یک واقعیت است. اما هنوز هم تعابیر نادرستی در مورد درد مزمن وجود دارد. آنهایی که به تازگی در حال تجربه این درد هستند، یا افرادی که کسی در خانواده یا دوستان شان این درد را دارد، واقعیت زندگی با این درد را، مخصوصا در اوایل نمی دانند.

 

تجربه، معلم بزرگی است. اساسا در مورد زندگی، دانش زیادی داریم، اما پندار نادرست و تعابیر اشتباه درباره درد مزمن می تواند مشکلاتی ایجاد کند.

در اینجا هشت نکته در مورد درد آرتریت که لازم است بدانید را می گوییم. شناخت بهتر درد مزمن به فرد مبتلا این امکان را می دهد تا به بهترین شیوه با آن کنار آمده و نیازهایش شناخته و برطرف شود.
درد مزمن به دردی گفته می شود که بیشتر از دوازده هفته طول بکشد
درد حاد و زودگذر، احساسی طبیعی است که ما را نسبت به آسیب احتمالی آگاه می کند، اما درد مزمن، خیلی متفاوت است.
درد مزمن اغلب ماه ها و یا حتی بیشتر طول می کشد. درد مزمن ممکن است پیرو یک آسیب ایجاد شود مانند کمردرد. همچنین ممکن است همراه با یک بیماری باشد، مانند آرتریت یا ورم مفاصل.
در مورد آرتریت، درد مزمن در تمام طول عمر همراه فرد است، زیرا درمان قطعی برای آن وجود ندارد. معالجه مناسب آرتریت، برای کنترل بیماری ضروری است.
حتی درد مزمن هم متغیر است
شدت درد مزمن می تواند هر روز با روز دیگر فرق کند و یا حتی در طول یک روز، متغیر و متفاوت باشد.
این تصور اشتباه وجود دارد که افراد با درد مزمن، علائم شان را بزرگنمایی می کنند تا از انجام کارها و پذیرفتن مسئولیت شانه خالی کنند. این پندار غلط ناشی از داشتن اطلاعات ناقص در مورد عواملی است که درد را تحت تاثیر قرار می دهند

 

درک این موضوع برای اعضای خانواده بیمار سخت است که چطور می شود با درد شدیدی از خواب بیدار شود و به طور عجیب و غیرمنتظره ای این درد تغییر کند.
هر زمانی از روز که این درد به سراغ تان می آید مجبورید بتوانید آن را بپذیرید و با آن بسازید.

در مجموع این که درد مزمن متغیر و پیش بینی نشده است.
افرادی که با درد مزمن زندگی می کنند، برای داشتن زندگی عادی تلاش می کنند

افراد مبتلا به آرتریت سعی می کنند روی کارهایی که توان انجام شان را دارند تمرکز کنند و در فعالیت های معمولی شرکت کنند، بدون این که اجازه دهند درد مزمن شان مزاحمت و اختلالی ایجاد کند.
عادی بودن، همیشه هدف آنهاست. دوستان و خانواده می توانند به آسان کردن این هدف کمک کنند، کافیست بپرسند که چه کمکی از دست شان برمی آید. اطرافیان باید خودشان را وارد این موقعیت کنند، نه این که دور باشند و صرفا نظاره گر.
گاهی درد مزمن مختل کننده زندگی می شود
اشتباه است که فکر کنیم با تلاش برای عادی زندگی کردن، این درد به سراغ مان نمی آید. اما این که چه زمان هایی این درد، مزاحم زندگی روزمره یا برنامه ها می شود، بستگی به شدت بیماری اصلی دارد. مهم است که درک کنیم که این درد گاهی خواهد آمد.
وقتی درد مزمن ظاهر شد، سعی کنید راحت آن را بپذیرید و احساس گناه نکنید. اگر مجبور شدید برنامه ای را حذف کنید تا در اسرع وقت جبرانش نمایید. به عبارتی دیگر نگذارید اختلال ایجاد شده، زیاد جولان دهد و مضطرب تان کند.
زندگی با درد مزمن می تواند خودباوری فرد را ویران کند
درد مزمن می تواند فرد را از گذشته اش بدزدد. بدیهی است که افراد مبتلا به درد شدیدتر، بیشتر تحت تاثیر هستند. آرتریت، محدودیت های جسمی در بر دارد و ممکن است فرد را وادار به فعالیت کمتر کرده و منجر به ناتوانی شود.
پذیرفتن و باور این تغییرات دشوار بوده و روی اعتمادبنفس فرد تاثیر می گذارد. متعاقبا می تواند موجب تغییرات خلق و خو و حتی افسردگی او شود.
درد مزمن روی خواب هم تاثیر می گذارد
درد مزمن می تواند روی عادات خواب هم اثر گذاشته و اگر اختلال خواب تبدیل به مشکلی همیشگی شود، می تواند روی تفکر و احساس فرد نیز اثر بگذارد. درد مزمن، روی میزان انرژی، نگرش به زندگی و روی همه چیز اثر دارد! این درد تبدیل به فرسودگی گسترده ای می شود که تزلزل ناپذیر است.
مبتلایان به دردمزمن، تظاهر نمی کنند، تنبل هم نیستند
تعجب می کنم از این که برخی افراد می گویند اشخاص مبتلا به آرتریت مزمن، تظاهر به بیماری می کنند یا تنبل هستند. این تصور اشتباه وجود دارد که افراد با درد مزمن، علائم شان را بزرگنمایی می کنند تا از انجام کارها و پذیرفتن مسئولیت شانه خالی کنند.
این پندار غلط ناشی از داشتن اطلاعات ناقص در مورد متغیر بودن درد و عواملی است که میزان درد را تحت تاثیر قرار می دهند.
درمان غیر موثر، استرس، استراحت کم و یا فعالیت بیش از حد، چند نمونه از مواردی هستند که می توانند میزان درد را افزایش دهند.
درد مزمن برای کسانی که درگیرش نیستند قابل درک نیست
درد مزمن مثل درد انگشت ضربه خورده و یا بریده شده نیست. شبیه پادرد ناشی از ایستادن در صف های طولانی یا شبیه زانودرد ناشی از ضرب دیدگی هم نیست، کاملا متفاوت است و تا زمانی که کسی این درد را نداشته باشد، نمی داند چگونه دردی است، این را همیشه یادتان باشد!

زندگی با درد همیشگی آرتروز

کاهش سن ابتلا به آرتروز و دردهای مفصلی

 

آرتروز زانو, زانو درد, دلیل کاهش سن ابتلا به آرتروز

نداشتن فعالیت‌ بدنی، از دلایل اصلی ابتلا به آرتروز و دردهای مفصلی است

 

علل کاهش سن ابتلا به آرتروز و زانودرد
متخصصان معتقدند سن شروع بیماری‌های مفصلی کاهش یافته است، ‌طوری‌که تا حدود ۲۰ سال قبل، اکثر افرادی که برای درمان‌ دردهای مفصلی به درمانگاه‌های فیزیوتراپی و ارتوپدی مراجعه می‌کردند، افراد بالای ۵۵ تا ۶۰ سال بودند و در واقع تخریب غضروف مفصلی در سنین بالا شروع می‌شد، ولی امروزه این سن به ۳۰ سال کاهش پیدا کرده و پزشکان شاهد مراجعه بیمارانی با سنین ۳۰ تا ۵۰ سال با دردهای گردن، زانو، کمر و سایر مفاصل به مراکز درمانی هستند.

 

ابتلا به آرتزوز و درد های مفصلی به علت سبک زندگی غلط
دکتر رحیمی- متخصص فیزیوتراپی- دلیل کاهش سن ابتلا به آرتروز و دردهای مفصلی را شیوه ی زندگی نامناسب، وضعیت کاری و شغلی افراد ذکر می‌کند و می‌گوید: «بی‌تحرکی در محیط‌های اداری و نداشتن ‌فعالیت‌های بدنی در زندگی، از دلایل اصلی این بحران اجتماعی است.»

 

دکتر نجاتیان – فیزیوتراپیست- هم با اشاره به اینکه یکی از عوامل کاهش سن ابتلا به بیماری‌های مفصلی در ایران، اشکال در وضعیت حرکتی به خاطر زندگی شهرنشینی است، می‌گوید: «نشستن، خوابیدن، نوع راه‌رفتن و نوع کفش انتخابی در میان مردم ما اصلا استاندارد نیست. این در حالی است که حتی آموزش‌های لازم برای اصلاح‌ این سبک زندگی در کشور ما وجود ندارد. در کشورهای پیشرفته به همه افراد آموزش‌های لازم برای کار در اداره‌ها و… از طریق مجلات و بروشورهای مختلف داده می‌شود، ولی در ایران هیچ‌کدام از این اقدامات صورت نمی‌گیرد.»

 

این فیزیوتراپ با بیان اینکه علت دیگر شیوع این بیماری‌ها نداشتن فعالیت‌های ورزشی است، به‌طوری ‌که کمتر از ۱۰درصد افراد جامعه به‌طور روزمره ورزش می‌کنند، ادامه می‌دهد: «در بسیاری از افراد، هماهنگی میان عضلات وجود ندارد و این امر می‌تواند یا به‌علت عوامل ژنتیک باشد یا به‌علت چاقی بیش از حد. همچنین تغذیه نیز از جمله عواملی است که به‌خصوص در کودکان، از وضعیت نامناسبی برخوردار است.

 

امروزه کودکان به جای آب، نوشابه می نوشند. مصرف نوشابه به خاطر اسید فسفریک، جذب کلسیم را محدود می‌کند و اگر به‌طور روزمره از این ماده استفاده شود، در سنین جوانی افراد به‌ سرعت دچار بیماری‌های مفصلی می‌شوند. همچنین امروزه در بین کودکان به‌خصوص در مدارس، شیر یا عرضه نمی‌شود یا با کیفیت بسیار پایین عرضه می‌شود که این امر خود زمینه را برای افزایش بیماری‌های مفصلی در جوانی آماده می‌کند.»

 

آرتروز زانو,زانو درد, دلیل کاهش سن ابتلا به آرتروز

یکی از عوامل کاهش سن ابتلا به بیماری‌های مفصلی، اشکال در وضعیت حرکتی است

 

رایج‌ترین درد، درد زانو است
به گفته متخصصان، به ازای هر یک کیلو اضافه‌وزن در سطح صاف، حدود ۳ تا ۵ برابر فشار بیشتر به زانوها وارد می‌شود که در مواقع بالا و پایین‌رفتن از پله، این فشار ۱۰ برابر می‌شود. همچنین شایع‌ترین دردهای مفاصل مربوط به کشکک زانو است که در واقع استخوانی است که داخل تاندون عضله چهارسر ران قرار گرفته و در هر خم‌ و‌ راست‌شدن زانو حدود ۷ تا ۸ سانتی‌متر این استخوان روی زانو حرکت می‌کند.

 

هرچه این حرکت طبیعی‌تر باشد، مشکلات آن کمتر خواهد بود، ولی اگر در مسیر حرکت کشکک روی زانو، مقداری انحراف به طرف داخل یا خارج وجود داشته باشد، باعث خراش غضروف یا نرم‌شدگی آن می‌شود که موجبات درد و ناراحتی را در قسمت جلوی زانو فراهم می‌کند.

 

دکتر ترکمان، متخصص زانو در این باره توضیح می‌دهد: «بیشترین دردهای زانو در افراد جوان- به‌خصوص زنان جوان- به ‌وجود می‌آید و شایع‌ترین علت آن، یکی ضعف عضله چهار سر ران است که این عضله به‌طور طبیعی در زنان ضعیف‌تر است و دیگری رعایت‌نکردن برخی اصول نشستن و برخاستن است، مثل دو‌زانو یا چهار‌زانو نشستن یا بالا رفتن از سطح شیب‌دار به‌مدت طولانی و یا خم بودن زانو به‌ مدت زیاد که در نتیجه کارهای اداری در فرد به ‌وجود می‌آید و البته از همه مهم‌تر ضعف عضله چهارسر ران است که نیاز به تقویت دارد.»

 

وی تصریح می‌کند: «البته برخی عوامل فرعی وجود دارند که باعث می‌شوند آرتروز زودتر یا شدیدتر به ‌وجود ‌آید. یکی از این عوامل، افزایش وزن و چاقی فرد است که ارتباط مستقیم با دردهای زانو دارد. علاوه بر آن انحراف زانو به شکل پرانتزی یا ضربدری موجب می‌شود که وزن بدن به‌طور یکسان روی سطح زانو پخش نشود و یک طرف، فشار بیشتری را تحمل کند و در نهایت این فشار باعث ساییدگی مفصل ‌شود. البته در ایران، انحراف از نوع پرانتزی بیشتر از ضربدری شایع است.»

 

درد مفاصل و آرتروز با بی تحرکی درمان نمی شود
برخی از مردم به اشتباه تصور می‌کنند که صرفا با حذف فشار از روی مفصل و ثابت‌نگه‌داشتن آن، مشکلشان حل می‌شود، درصورتی‌ که به گفته متخصصان، نداشتن ‌تحرک مناسب، خود خطرات جدی مانند آرتروز مفصل را در پی‌دارد، زیرا تغذیه مفصل از طریق تحرک صورت می‌گیرد.

 

زانو درد,آرتروز زانو, دلیل کاهش سن ابتلا به آرتروز

از مهم‌ترین عوامل پیشگیرانه و درمان آسیب‌های مفصل زانو، کاهش وزن است

 

دکتر هادیان، دانشیار دانشگاه علوم پزشکی تهران هم فشارهای طولانی و ثابت روی مفصل را مانند فشار روی یک اسفنج آغشته به آب می‌داند که در اثر فشار، آب خود را از دست می‌دهد و مفصل در این شرایط آماده تخریب می‌شود.

 

وی عادت‌های غلط در زندگی روزمره مانند نشستن به ‌صورت چهار زانو و استفاده از توالت‌های ایرانی را از جمله موارد تشدید‌‌‌کننده آسیب به مفصل زانو ذکر کرده و می‌گوید: «عضلات در بدن همانند کمک‌ فنرها در ماشین عمل کرده و مانع از ایجاد فشار روی اسکلت استخوانی و مفاصل بدن می‌شوند، برای همین تقویت عضلات چهار سر ران و عضلات پشت ران، هماهنگی در تقویت عضلات، کاهش وزن، تغذیه صحیح، تحرک مناسب و انجام ورزش‌های درست (و حتی‌الامکان با نظارت متخصصین فیزیوتراپی و طب ورزش) از جمله راهکارهای پیشگیرانه و درمانی درد مفصل زانو است.»
وی یکی از مهم‌ترین عوامل پیشگیرانه و درمان آسیب‌های مفصل زانو را کاهش وزن می‌داند: «به‌عنوان مثال فشار وارد بر مفصل زانو در هنگام بالارفتن از پله‌ها معادل سه برابر وزن بدن و در هنگام پایین آمدن، ۷ تا ۸ برابر وزن بدن است و این امر خود دلیل محکمی‌ در کاستن وزن بدن در جهت سلامت مفاصل به‌خصوص مفصل زانو خواهد بود.»

 

پیشگیری، مهم‌تر از درمان
متخصصان بهترین راه درمان آرتروز را کاهش عوامل به‌ وجود ‌آورنده آن می‌دانند و توصیه می‌کنند افراد از دو زانو و چهار زانو نشستن پرهیز کنند. همچنین افرادی که مشکل زانو دارند، راه‌رفتن در سطح صاف را در برنامه زندگی خود قرار دهند، زیرا هیچ آرتروزی مانع از راه‌رفتن افراد در سطح صاف نمی شود.
البته درمان‌های دارویی و جراحی زانو هم در موارد شدیدتر، از درمان‌های مفید و ضروری آسیب‌های مفصل زانو هستند. در عمل جراحی زانو که رویه مفصلی تعویض می‌شود، در واقع مفصل مصنوعی برای فرد گذاشته می‌شود و درد تا حد زیادی کاهش می‌یابد.

کاهش سن ابتلا به آرتروز و دردهای مفصلی

باورهای نادرست و رایج درباره آرتروز

 

آرتروز, بیماری آرتروز, پیشگیری از آرتروز

آرتروز، به دلیل تخریب غضروف های مفاصل بروز می کند

 

باورهای غلط درباره آرتروز
باورهای نادرستی که در خصوص ساییدگی غضروف های مفاصل وجود دارد، باعث تاثیر منفی در روند درمان بیماری آرتروز می شود. در این مطلب سعی داریم در خصوص ۵ باور رایج نادرست پیرامون تخریب غضروف ها صحبت کنیم.

 

آرتروز یکی از آن بیماری های دژنراتیو است که به دلیل تخریب غضروف های مفاصل بروز می کند. حتما می دانید که غضروف، استخوان ها را پوشانده و حرکت مفاصل را راحت می سازد. به این ترتیب اکثر افراد تصور می کنند برای جلوگیری از تخریب غضروف ها باید از حرکت مداوم مفاصل اجتناب کرد تا ساییدگی زودتر اتفاق نیافتد. متاسفانه چنین تصوراتی باعث افزایش شدت و خطرات مربوط به تخریب غضروفی می شود، چون عدم تحرک مانع از تقویت غضروف ها شده و قدرت آنها را کاهش می دهد. باورهای نادرستی که در خصوص ساییدگی غضروف های مفاصل وجود دارد، باعث تاثیر منفی در روند درمان بیماری آرتروز می شود.

 

۱- آرتروز ربطی به وزن بدن ندارد
کاملا اشتباه است. افرادی که از چاقی مفرط رنج می برند، بیشتر در معرض آرتروز قرار می گیرند. دلیل آن نیز فشار روی مفاصل و همچنین افزایش هورمون های التهاب زا و تخریب کننده ی سلول ها و غضروف ها است. کاهش شاخص توده ی بدن با در پیش گرفتن رژیم مناسب و ورزش به کاهش علائم التهاب زا و در نتیجه تسکین درد کمک می کند.

 

با این حال اگر فردی به مدت طولانی بی تحرک باشد به سختی به سمت ورزش روی می آورد. لازم است که تحرک بدنی و ورزش مناسب به تدریج وارد برنامه ی روزانه ی چنین افرادی شود.

 

۲- تخریب غضروف ها و آرتروز مشکلی مربوط به سالمندی است
این یک باور اشتباه و رایج درباره آرتروز است. در واقع درست است که اکثر افراد با افزایش سن از مشکلاتی مانند ساییدگی مفاصل و تخریب غضروف ها رنج می برند، اما با این حال نمی توان گفت که تنها دلیل ابتلا به آرتروز افزایش سن و پیری است. واقعیت این است که آرتروز می تواند در اثر عواملی که بدن را در معرض هر نوع بیماری دیگری قرار می دهد بروز کند.

تخریب غضروفی می تواند در اثر افت کیفیت بافت ها به دلیل فشار زیاد روی مفاصل و همچنین کمبود ویتامین و مواد معدنی بدن بروز کند. در نتیجه لازم است که از سنین جوانی به فکر سلامت غضروف ها و مفاصل بود. در غیر این صورت آرتروز می تواند در هر سنی فرد را مبتلا کند.

 

بیماری آرتروز,آرتروز,پیشگیری از آرتروز

بیماری آرتروز می تواند در هر سنی ایجاد شود

 

۳- ورزش از ساییدگی غضروف ها جلوگیری می کند
درست است که ورزش و تحرک بدنی به پیشگیری از ساییدگی مفاصل کمک می کند، اما توجه داشته باشید که ورزش های سنگین و نامناسب تاثیری عکس دارند. تمرینات نادرست، ورزش های سنگین و روزانه باعث افزایش خطر ساییدگی غضروف ها و مفاصل و درنتیجه ابتلا به بیماری آرتروز می شود، چون حرکات مکرر و فشار زیاد روی مفاصل به غضروف ها آسیب جدی می زند.

 

۴- بهترین تسکین دهنده درد آرتروز استراحت است
این نیز یک باور غلط درباره آرتروز است، پس احتیاط کنید. درست است افرادی که از آرتروز رنج می برند، باید چند ساعت در روز استراحت داشته باشند تا دردشان تسکین پیدا کند، اما معنی این حرف این نیست که استراحت بهترین روش مقابله با بیماری آرتروز است. فراموش نکنید که عدم تحرک بدنی و خانه نشینی علائم آرتروز را افزایش داده و درمان و مقابله با آن را دشوارتر می سازد. بر خلاف چنین باورهایی، محققان به این نتیجه رسیده اند که داشتن تحرک بدنی مناسب مانند پیاده روی می تواند خطر بیماری آرتروز را کاهش داده و به مقابله با آن کمک کند. این تاثیر بویژه در افرادی که شاخص توده ی بدنی پایینی دارند بیشتر است.

 

غضروف از سلول های زنده ای تشکیل شده است که باید توسط مایع سینوویال یا همان مایع بین مفصلی تغذیه شود. زمانی که تحرک بدنی دارید، فشار حاصل از این حرکات روی غضروف ها باعث می شود که این مایع راحت تر جریان داشته باشد و به این ترتیب سلول های غضروفی بهتر تغذیه می شوند و مواد مغذی مورد نیاز را دریافت می کنند. اما فقدان فعالیت بدنی و عدم جریان این مایع، به حساس و ضعیف شدن غضروف ها منجر می شود.

 

۵- برای جلوگیری از پیشرفت بیماری آرتروز کاری نمی توان کرد
هر فردی قدرت این را دارد که سرعت رشد بیماری را عقب بیاندازد و از پیشروی آن جلوگیری کند. با وجود اینکه تا کنون روش قطعی برای معالجه ی بیماری آرتروز کشف نشده است، اما با این حال داشتن رژیم غذایی متعادل و مصرف برخی داروها مانع از پیشروی علائم بیماری آرتروز شده و کیفیت زندگی را بهبود می دهد. داروهای متعدد و درمان های طبیعی زیادی وجود دارد که باعث کاهش التهاب شده و از غضروف ها محافظت بیشتری می کنند.

 

حرف آخر
حال که با این باورهای رایج و نادرست درباره بیماری آرتروز آشنا شدید، باید بدانید که ابتلا به مشکل آرتروز آخر دنیا نیست. بسیاری از افراد به دلیل ناآگاهی و اطلاعات نادرست، بیشتر از این بیماری آسیب دیده اند. بهتر است آگاهی تان را در خصوص این مشکل بالا ببرید تا مفاصل تان سالم تر بماند.
اگر اضافه وزن دارید، حتما با بهبود تغذیه و در پیش گرفتن ورزش مناسب، وزن تان را کاهش دهید. تناسب اندام کیفیت زندگی را بهبود می دهد و بسیاری از بیماری ها از جمله تخریب غضروف ها را به تاخیر می اندازد. حتما تحت نظر یک متخصص قرار بگیرید تا از پیشرفت بیماری آرتروز جلوگیری شود. فراموش نکنید که برای تقویت غضروف ها باید ورزش منظم و مناسبی داشته باشید. اگر هیچ وقت در زندگی تان اهل ورزش نبوده اید، باید به تدریج شروع به این کار کنید و از گذاشتن فشار دوچندان بر بدن تان خودداری کنید.

باورهای نادرست و رایج درباره آرتروز